4
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1404
Okunma
Sevgiliden, aşktan yana talihim
Gülmedi neyleyim, gülmedi gitti!
Ah-u zârım el bildi de, sevdiğim
Bilmedi neyleyim, bilmedi gitti!
Tutsak etti o işvekâr hâliyle
Eş bildi yâr, Mecnun adlı deliyle
Gözyaşımı bir kerecik eliyle
Silmedi neyleyim, silmedi gitti!
Sevgi pınarından iç yudum yudum
Dört kitabın dördünde de okudum.
Ak düştü saçıma arzum, umudum
Olmadı neyleyim, olmadı gitti!
“Bugün-yarın” derken, seneler geçti
Felek cânan ile aramız açtı
Kal dedim, bu gönül nasıl muhtaçtı
Kalmadı neyleyim, kalmadı gitti!
GAFLETÎ’yim, gönlüm ona kırgın a ..
Acır sandım benim gibi vurguna.
Belki bir gün; döner dedim Sorgun ’a
Gelmedi neyleyim, gelmedi gitti!.
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz