Ey güllerden güzel kokan sultanım! Bana gelir misin demeye yüzüm yok. Öyle bir dünya ki efendim burası; herkes birbirine, ümmetim dediğin insanlar birbirlerine düşman olmuşlar.
Bilmiyoruz ya Rabbi, dostumuzu düşmanımızı. Benim gönlümün dostu olur musun? Senin dostlarının gölgesi altına beni de alıp rahmet eder misin?
Sen değil misin, ümmetim ümmetim ümmetim diyen! Dilim döner mi seni anlatmaya, kalemim, kelimelerim yeter mi senin aşkını yazmaya ey Nebi! Sana olan özlemimin bittiğini hissettiğin gün bu can bu bedenden çıkıversin.
Sensiz gönlüm bomboş, uçurumun kenarındayım sanki düşmek istemiyorum. Dünyanın bu aldatıcı ışıkları beni aydınlatmıyor bana o nurundan bir damla ışık tutar mısın, ışığından gönderir misin sevgili?
Bu zor günlerde kalbime senin sevgini Allah aşkını doldurur musun?
Sana ihtiyacım var; himmetine, sevdiğin dostlarının himmetine ihtiyacım var.
Bende ki yanan alevi aşkı sana duyurabilir miyim? Sönmesin ne olur, bitmesin bu aşk! Sen yüce Rabbimin hediyesisin. Sana gelenleri geri çevirmezsin biliyorum Efendim.
Canım yanıyor, sana layık olamadığım için, Seni daha önce bulamadığım için kendimi sevmiyorum. Açıver kapılarını, alıver bu yüreğimi de diğer dostlarının yanına beni, bırakma efendim!

Kurban olsun canım gözlerine, yoluna can Ahmed’im. Şuramda bir yara kanıyor kanıyor, dermanım sende.

Duy sesimi, seni seviyorum Ya Muhammed! Gel gel gel!
Sallallahu aleyhi ve sellem.

ağlattınız beni...kaleminize yüreğinize sağlık...keşke herkes kendine düşen payı alabilse idi...