Bu şiirde de aynı duygu vardı.Bitmiyor şiir.Sanki bitirilmeye çalışılıyor.Bence biraz daha uğraşmalısınız, şiirlerinizin üstünde.Geri dönüp bakmak lazım.Ayıp ettiysem kusura bakmayınız.
Emeğe, yüreğe sağlık.
Saygılar...

ey çocuk nedir telaşın
ağlayacak yerinmi yok
yaşayacaksın bölük pörçük
içli dışlı, tedirgin ürkek
oflayıp poflayıp
ezilip büzülüp
çözülüp dağılıp

yuvarlanacak misketlerin yokuş aşağı
herşey masallarda kalacak çocuk
sarmaş dolaş acılarla
yaşayacaksın üzgün kaldırımlarda
beştaş tan yuvarlanıp fırlat topaçını
mahmuzla kendini hayata

ey çocuk nedir telaşın
olmayan fotoğraflarını
sessiz gözyaşlarına çevirip
küçücük yaşayacaksın
serçe parmağınla

çünkü olmaz hiç yoksul çocukların fotoğrafları

Çocukluk ah o çocukluk yılları acısıyla,tatlısıyla silinmez hafızalardan.
Yaşanmak ister alabildiğince,boyun eğmeden ,korkmadan
Kucak açmaktır amacı nedensiz yarınlar girsede yaşamına

Ben çocukluğumu özledim anne
Büyüdükçe kayboluyor saflığımız.
Düşman kesiliyoruz bizler,bizlere
Büyümek istemiyorum anne


Kutlarım sizi
saygılar

KADER OYUNCUSU(+5)

çok güzel bir anlatım bir çocuğun
varlığındaki yokluğu beğeni ile okudum
yüreğinize sağlık


saygılar ...