Allah’ım bu nasıl bir akşamdır
Bu nasıl bir karanlık
Perdeleri iniyor bir bir biten günün
El ayak çekti umutlarım yollardan
Üşümez mi şimdi yüreğim
Off offf akşam olunca çöker ki bir hüzün
Sorma gitsin
Ay ışığı yok
Ve üstelik arka kapıdan giriyor karanlık
Pencerelerden hüzün
Titrer kelimeler dudağımda
Ve bir hıçkırık dolaşır kapımda sabaha dek
Söyleyebilsem söyleyemediklerimi
Bembeyaz bir yelken açsam
Oysa güzelken bu kadar hayat
Neden beni bulur umutsuzluklar
Halbuki önceden de akşam ve karanlık vardı
Ama ellerin vardı ellerimde
Birde ay gibi parlayan yüzün
Maviydi hep gökyüzü
Maviydi gömleğin
Maviydi her şey seninle
Elin elimde
Gözlerimde gözlerin
Nefesin değiyordu yüzüme
Lavanta kokardı üstelik
Yine akşam oluyor bak
Ne sen varsın
Ne de bir yol ileriye umut
Ya yakın tüm sokak lambalarını
Ya söndürün büsbütün umutlarımı
Yaşamak senin içindiyse
Ölmek de senin için
Hazırım işte
Ve de razıyım
Üflesin sur a İsrafil
Kopsun büyük kıyametim
Heybem bomboş
Cebimde yaralı sözcükler
Biriktire biriktire bunları biriktirmişim
Kefilim se sana olan aşkımın aslı
Şahidim kalemim
Bir de küllüğümde kalan son izmaritin

Sırat mı?
Koşa koşa geçeceğim
Evelallah



Kadir YILDIZ