Bedenin bir avuç toprakta,yüreğin ise yüreğimde babacım.
Yastığımın altında doğumgünümde çekildiğin fotoğrafın,
Sesin kulaklarımda
Ve içimde hiç tükenmek bilmeyen umudumla,
HALA SENİ YAŞATIYORUM BABA..

Herkes seni öldü sanıyor,
Ağıtlar yakıyor ardından annem.
Herkes umutsuz , herkes çaresiz.
Bir ben umutluyum...SEN ÖLMEDİN BABA..
Bana deli diyorlar bu yüzden
Bilmiyorlar senin bende yaşadığını.. Bilmiyorlar..
Niye gittin baba..?
Hemde bir veda bile etmeden,bir hoşçakal bile diyemeden.
Son kez koklasaydım saçlarını.
Sımsıcak nefesini ve gözlerini..
GÖZLERİNİ ÖZLEDİM BABA..

O içten ’kızım’ deyişini ve habersiz gidişini.
Dönüşün mutluluğumuz olacak baba..
Annem ağlamayacak..
Düşünemiyorum artık baba,içimi acıtıyor bu sensizlik
Ve hasretin..
Hasretin yakıyor yüreğimi taa derinden.
Bir bilsen nezor sensizlik,ne zor baba diyememek..
Artık benim babam dinlediğim şarkılar.
Artık benim babam gözyaşlarım.
SEN BENİM ARTIK HERŞEYİMSİN BABA..

Her gece üstümü örtmeye gelen meleklerine,
Yalvarsam getirirler mi seni bana..?
Umutluyum döneceksin baba.
Gözlerim kurudu artık ağlamaktan
Gel de sil artık kızının gözyaşlarını
Kaç yıl geçti sen gideli , kaç yıl ?
Beni babasız bırakalı, kaç yıl geçti ?

Biliyor musun ?
Artık bende inanmaya başladım deli olduğuma.
Her gördüğüm siyah saçlı ,gözleri senin gibi bakana baba diyorum.
Kskanma babacım..
Çünkü kimsenin gözleri senin gibi bakamaz.
İçten...yürekten...
Neredeyse ağlayacakmış gibi...hüzünlü...
Ve hep umutla bakan bir çift göz...
NEREDE GÖZLERİN BABA...?

Uyumuyorum artık geceleri.
Unuttun mu ..? Önceden üstümü örterdin.
Bazen uyanık olur,göndermezdim seni odana.
Dertlerimi dinlerdin gecenin üçüdür , dördüdür..
Bu gece de gel baba..
Bir derdim sensin dinle beni
Göremesem de seni ,
HİSSETTİR KENDİNİ BABA..




M.I. (mart 2003)



Bir dostumun vefat eden babasına ithafen yazılmıştır.