gözyaşlarıma taş bağlayıp , itiyorum pınarlarımdan

dönüşü olmayan uçurumlara atıyorum tek nefeslik canlarını
çizgilerime takıldıklarında başlıyor çığlıkları
susturuyorum
kendi ellerimle yön veriyorum rotasızlıklarına
tek tek
adım adım
kıyı arıyorum köprüsüz uçurumlarına
akacakları son yer mezarları

yüzdeki her kıvrım bir hayat hikayesi
her damla bir kahraman örneğiydi
yolları kesişen iki ayrı kenar gibi köşe arıyordu her biri
bir yerde toplanıp , buluyorlar renklerini

gece yarıları mavi boncuk yerine, nazarın gücü gezinir üzerimde
yine tepeden inme bir cinnet

aralanır gözümdeki bariyerler
sızan kurtulur kalan kurur
şeffaf bir camın arkasında kalır umutları

her seferinde yenileniyor , arkası kesilmiyor yaşların
imzası oluyor ıssızlığın o yalayıp geçtiği tende
yataksız düşler koyuluyor yoluma
haram artık uyku bana

tutamadığım dilimin adağını borçlandığım andan beri
yeminlerin yeri sabır ile değişti
artık senin olduğun her şey bir beden büyük
yorganın ise boyuma kısa

ve . . .
seni dalgası kırık maviye terkettim

05/11/2010
17;10
eMİNE