Bütün umutsuzluğuma inat
Dudaklarımda bildiğim o şarkı
Bir deli rüzgâr peşimde
Yalnızlığım
Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş
Sensizliğin köşe başındayımm
Bütün umutlara havlu attım gidiyorum

Anlatacak nelerim var bir bilsen
Kırık dökük avuntusuz
İçimde kopan ihtilallerle sokak lambalarına sığınıyorum
Mutluluğum çoktan iflas etmiş
Hakkım yok itiraza sana düştü şimdi
Beni Savunmak...

Hafiften bir yağmur benimle ağlıyor
Islak buğulu gözlerim attığın her adımda
Seller akıyordu gözlerimden
Sana ıslak gözlerimle
Cümleler kurup içimin yangınını bu şiirle
Kendimi sürgüne veriyorum

Sensiz bir odanın sahrasını nasıl anlatsam
Seslenip de senden cevap alamadığım sessizligi
Düslerin yüregiyle yarım kalmış bir cümle gibi
Ayağına düşen gölgene bir bak

Feleğe hiç küfretmedim zamana küsemedim
Kör de değilidim bıçak gibi sana bilendim
Alacalıda değildin sade hiç değildin
Doğan günleri batırıyordum

İçinde geç kalınmışlığımda
Yalnızlığımı saksılara ektim
Kıyamet kopuyordu yağmur yağıyordu
Benden başka ıslanan yoktu
O selin içinde kayboluyorum

Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda
Öylesine sahipsiz her damla gözyaşımda
Çocuklar gibi ağlıyorum
Sana ıslak gözlerimle
YAĞMUR DA ENGELLEYEMEDİ

N.Güliz DEMİRAĞ İstanbul 30/10/2010