2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2756
Okunma
Seninle geldiğim bu sahilden,
Yalnız ayrılıyorum şimdi,
Bir başına...
Elimde bana verdiğin deniz kabukları var,
Niye bilmem, öyle sıkı tutuyorum ki,
Onlarda gidecek sanıyorum belki,
Bırakıpta beni...
Ruhuma binlerce iğne batıyor,
Hayret, bedenim duymuyor hiçbirini.
Artık ne söylenir bilmiyorum,
Güneş de batmak üzere zaten.
Koyu bir karanlık bekliyor beni,
Üstelik, ay ışığı da yok artık.
Hadi bakalım yüreğim,gitme zamanı,
Topladıysan tüm kırıklarını...
Ağlıyor muyum, yağmur mu yağan ?
Karıştı birbirine...
Olsun, sancılı yağışlar,
Gökkuşağını doğurmaz mı ?
Ay ışığı saklanmış olsa da,
Sabaha, gökkuşağı arkadaş sana,
Yüreğim sakın korkma.
Tüm yalnızlığıma, sensizliğime inat,
Doğacak,rengârenk yarınlarıma,
Bulutların arasından bakıyor o,
ŞİMDİ BANA.....
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz