Gökyüzünden sağanak yağmur yağıyordu
Yer-gök uğulduyordu ve sen çok uzaktaydın
Tüm ülke ağlıyordu, sen yoktun, ben yaşıyordum
Acılar bulut olup kanıyordu, ölümse yarama tuzdu.
Gökten sağanak yağmur yağıyordu.


Ellerim de kan vardı, makineler yoktu, basın sa yanlıştı
Devlet çok uzaktaydı, ben kendimce sana yanıyordum
Çıldırmak içten bile değildi, sesim milletime yetemiyordu
’Bir ses ver’ sen n’olurdu, yaşam omuzum da taşınmaz yüktü
Gökten sağanak yağmur yağıyordu


Her yer ayaklar altındaydı, akıyordu, usumda yollar tükenmişti
Kim bilir siz ağlıyordunuz belki, sesiniz bize gelemiyordu
Umutlar tükeniyor, yürekler sızlıyor, dil lal oluyordu.
Gökten sağanak yağmur yağıyordu


’Nidanız size yeter mi’ydi, biz size yetemiyorduk
Biz ağlıyorken, devlet susuyordu ve de siz yoktunuz
Tüm, bütün ülke ağlıyordu, bizse çaresiz yaşıyorduk.
Gökyüzünden sağanak yağmur yağıyordu.



AYVALIKLI:20.10.2010