Yine yağmur düşüyor caddelere.
Kaldırımlar üşüyor .
Sokak lambalarım sönük.
Hala seni arıyorum her yerde.
İnadına sensizliğe direniyorum.
Sensizliği koyup bavuluma.
Ve sessizliği giyiniyorum bedenime.
İliklerime kadar işliyor gidişin.
Gözlerimde sen ve bastığım ıslak taşlar.
Hiç bu kadar nemlenmemişti ellerim .
Neydi ayaklarımı ıslatan bu poyraz.
Neydi yaş bilmeyen gözlerimi ağlatan.
Kayboluyorum sanki her bir adımda.
Her bir adım uzaklaştırıyor beni senden.
Şu kaldırımlar şahittir sevdama.
Ne denli yanlızlık oluyorum onlar bilir en iyi.
Karanlık bulutlar çöküyor üstüme.
Belli ki onlarda düşman sevdama.
Saklamaya çalışıyorlar seni.

Yer gök inliyor ama ben korkmuyorum.
İçimde kopan sevdayı bilir misin sen?
Güneşin eritemediği karları.
Soğuk geceleri bilir misin?
Gözlerimdeki isyanın faili kim?
Bu esarete düştüm düşeli.
Çok üşüyorum sevgili.

Kaç yaz geçti ama yine de üşüdüm.
Isıtmadı güneşin içimi.
Çok buzlar eridi de karıştı nehirlerine.
Ama kinimi eritmedi ateşin.
Sen için yanerken alev alev,
Ellerinin nasıl buz tuttuğunu bilir misin?
Tuttuğun her hayalin nasıl kas katı kesildiğini.
Bilmezsin Sevgili!
Cehennemime kova ile su taşımak yaptığın.
Ama taşıma suyla dönmedi yüreğimin değirmeni.
Basma kalıp çözümler sunma bana.
Elbet bir gün cözülecek ayağının denklemi.
Ve adımların bana çıkacak.
Ama kaldırımları sökeli içimden çok oldu sevgili.
Bıraktığın yollardan bulamayacaksın beni.
içime döşediğim mayınlar korkutacak seni.
Biliyorum döneceksin geri.
Biliyorum sen hiç olmadın ki yürekli.

Ardı ardını kovalayacak günlerin.
Ve kurulacak elbet yüreğimin mahşeri.
Bu devran böyle dönmez hani.
Biliyorum ağır basacak içimin terazisi.
Bu yüzden saklayacaksın ellerini,
Utancına kuytular arayacaksın,
Hiçbir kuytu kabullemeyecek de seni,
Düşeceksin dar dediğin yüreğime.
O vakit anlayacaksın yüreğimin genişliğini.
Sen kaldırıma meydan koşmak nedir bilir misin Sevgili!
Bilmezsin tabi.
Bilmezsin yüreğine çuvallanmış nefessizliği.

Hadi azat ettim seni.
Git hadi!
Yak bizi.
Yak bizden kalan herşeyi.
Herşeyi!

Gökhan SARI