İlkokuluma baktım, her bir tarafına her bir anıyla
Yüreğim mi burkuldu ,yoksa anılardaki mutluluk mu? karışık.

Ektiğimiz çamlar kocaman olmuşlar,
Galiptos ise artık olmayan okulun duvarını çatlatmış.
Okul virane, lojmanı yıkık, kiremit kırıkları her yerde.

Oyun oynadığımız yerlere bakıyorum usul usul,
Ne kadar heyacanla oynardık ,oyun herşeyimizdi
Şimdi düşünüyorum da biz sadece oyun oynamıyormuşuz,
Mutluluktan uçarcasına dünyadan kopuyormuşuz.

Hele okul bahçesindeki üstünden hiç inmediğimiz karadut ;
Heyacanla yeni dutlar olmuş mu bakardık,
Kararan dudaklarımıza bakarak gülerdik birbirimizin.

Bayrak direği ise bayraksız öyle duruyor tüm yıkılanlara inat,
Eskiden tırmanırdık,şimdi tırmanabilir miyim diye iç geçiriyorum.

Artık ben de kırık dökük olmuştum, anılarda kaybolmustum.

Yaşamak biraz da yaşadığını tekrar yaşamakmış.
Daha doğrusu fabrika ayarlarına geri dönmek gibi birşey.