bu güne sakladığım yarımdı bu yanım,
diğer yarısını zamanı O ’ na durduğum yerde bıraktım..

aşk yüreksiz kalmayacak kadar çocuktu,
bulutlar salkımlanırken göğün bahçesine,
güneşin sarısı mahçup, dokunulmuyacak derecede soğuktu..

bu nasıl bir vakit;
aklımın rahminden, tarifsiz saancılarla doğuyor şiirlerim,
evet ! kabulüm, bu acıların tümünü hak edenim...


boş kovanlarını topluyorum dalıp gitmelerimin,
hedefi sapmış bakışlarımda alaca şehir..
geçmişin karanlığına petallıyorum koşar adım,
sabrım ’ MEVLANA’ , ıssızlığım ’ HACI BEKTAŞ ’ ..

gözlerimden yağan çiğ taneleriyle,
içimdeki feryadın sessizliğiyle,
’ ALLAHIM ’ bir tek senden meded umuyorum...


ellerimle örttüm buz gibi karanlığı üstüne,
seni sevdiğini söyleyen dilimden çıktı helallık rahmetine..
benide yazsaydın mezar taşına,
bende yatsaydım yanı başına,
ağıtlarmın çağlayanları sana, kabul ettinmi sevgilim ?!
bu dünya rüya, bu hayat yalan;
bak ! artık sensin mahşere tek gerçeğim...
günahımın bedeline yandı yalnızlığın ateşi,
hesabı ödeyip yanına;
cennetin zümrüt renkleriyle geleceğim...


’ BEN GEŞMİŞİN MEZARA KOYDUĞU BİR BEDENİN ;
BÜTÜN GÜNAHLARDAN ARINMIŞ RUHUNU,
KALBİMİN ATIŞINDA YÜREĞİNİ,
ALDIĞIM HER NEFESTE NEFESİNİYAŞATARAK SEVDİM...
BİLİRMİSİNİZ ;
EN ÇOKTA ÖLÜP GİDENLERİN ANILARINA İHANET EDİLİR,
BEN İKİ KERE ETTİM..
BİRİ NİKAH MASASINDA,
BİRİSİDE ADINI AŞK SANAN BİR KADININ KOLLARININ ARASINDA...


sevdayı bedeninde tüketenlerden değil,
yüreğinde yaşatanlardanım...


’ hiç kimseye hitaben...

isimsiz şiirler

karan