sen güneyli bir ihtimal
yılmaz çocuk
her seheryeri bir dilek ağacından
dünya’ya süzülen mendil gibisin
bağlayan biraz da su yakmış oyalarında
kurak bakmasın gözlerin
insanlar ceylan edalı düşer



hangi rüyanın içinden geçsen
diyarbakır soyulur sevincin
kanarsın, yaraya benzer ankara
görenler oldu vurulup ölenler
bir güvercin uçtuysa, o
açtıysa çiçekler, onlar
bayrak giyindiyse oğul işte o



sen belki de bir sokak koğuşusun
ay pencerenden suç üstü geçer
her saçakaltı yurdundu sözgelimi
öpüp okşayabilir koklayabilir misin
bir gülün gölgesini, bilirim
bundandır yüzündeki kavga biçimi



şadırvan süsüne benzer yorgun gözlerin
emerciklerinde mercan yontusu
yılankavi bir ihtilalden gelmişsin
gelip oturmuşsun anılarımın ortasında
her akşam sorular sorarım
özlemekle bir


ne haber ?

Devin Karaca