2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
3552
Okunma
Yirmi yıllık yaşam arkadaşım, can yoldaşım, sırdaşım
Şengül hanımefendiye sonsuz dua, bâki selâm
ve nihayetsiz muhabbetlerimle...
Bana hediye ettiği iki güzel evlâdım için
ne desem az, ne yapsam yetersiz.
Allah ondan razı olsun.
İnşaAllah, amin...
nmd
Sar beni.
Affet beni...
Hak etmesem de,
Affet, sar...
Kaç yıl oldu?
Geçti zaman.
İki insan kattık cihâna,
Sen anne oldun, ben baba...
Su misalî vakit, büyüdüler.
Hata işledim.
Hata hata üstüne.
Yıllarca sustun hep,
Nede sabırlıymışsın.
Takdir etmemek,
Ne mümkün...
Ayıbımı vurmadın hiç yüzüme,
Ama ben rahat bakamıyorum yüzüne.
Lafını etmeden sevmeyi
Sen öğrettin bana.
Başa kakmadan,
Yanında olmayı.
Bakıyorum şimdi
Çocuklarımız bile
Senin gibi asil ve
Çok temiz...
Şükür,
Binlerce şükür...
Kadın ben sana borçluyum,
Namuslu yaşamı, onurumu,
Can evlâtlarımı da.
Düşündüm anladım,
Gafletime ağladım.
Allah seni verdiğinde asıl,
Vermiş en büyük rahmetini...
23.36 – 16 Ağustos2010 / İstanbul
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
