geç kalınmış ne varsa bizde,
ikimizde geçiktirdik sewdamızı.
herşeyi unutturduk...
geçikmiş mektuplar içimizdeki ihaneti sakladı hep...

belki de acımızı dindirdik sadece,
giderken gözlerimiz bizden kaçtı,,
biz bizden.

ne eksik kaldık, ne fazlasıyla arttık.
biz birbirimizi kırmadan yaşattık.
ne eskiyi unuttuk,
ne de kendimizi avuttuk...
yağmurun altında ıslanmasakta,
buharlaşan sewdamızla hep nemli kalabildik..
belki hep sustuk.
yüzümüze kinimizi kustuk...
bizi eskide yaşadık,,,
unutmadık, unutulmadık...

sana olan sewgim bu kadar külfetli olmasaydı,
belki ne sen, sen olurdun, ne de benim sewdam...

şimdi ben seni geçmişe attım,
acılarımı birbirine kattım,
sewdama bir tohum attım,
sensizliğe bir adım attım
ve ben seni kalbimden söküp attım.

ve şimdi...

hoşçakal... hoşçakal gözleri sewdaya kilitli közüm...
hoşçakal... hoşçakal sensizlik tek yolum tek çözüm...


BURAK UYGUN