Nedensizlik içinde boğulurum çogu zaman,
Kalbim attığı kadar değil yasadığı kadar anlar herşeyi,
Varılmıyacak diyarlara varmaya calışırım en ansız anlarda.
Oysa bildiğimizin dışında, gerçek olmayan gerçeklerle yaşanır
Hayata bıraktıkları coğu yorgunluklar, devir teslim töreniyle teslim edilir,
Nedeninin niyeliği bilinmeden …

Yarım bırakılmış hikayelerin yeniden başlaması,
Tekrar o hikayenin yarım bırakılıcağını anımsatır.
Hiç bişeyin sonu bitmeden başka şeyin tekrar başlaması imkansızdır...
O imkansızlıkları, başarıcağını zanederek yürüyenler,
Tekrar basladığı yere geri dönmek için kendini zorlar.

Bomboş bir ev gibidir herşey kimi zaman
O evi dolduracak kimse olmadığı zaman
Ev kirlenir, kireçlenir.
Insanda öyledir…
Kimsesizliği hissettigi zaman vurur kendini en acısız acılara.
Her insanın sığınacağı bir gemisi
Her geminin gideceği bir limanı olması gerekir.
Limanda calışanlarda zaten birer eştir birbirlerine…


Olunmiyacak kararlarla olunası düşlere karıştı herşey
şimdi bir deli divaneyim koca dünyaya
Yeni başladım yere göğe sefer yapmaya
Olmuşlukları takip edip olucakları düşünmeye niyetlenenlerden değilim
Hayatı şu an... anında yaşamayı bilenlerdenim.
Dünü düşman, yarını şeytan yaptım
Sonsuz bir şimdiyle yoldaşım…