hayat
bir orta oyunudur
insanlar bu oyunda
ya seyirci
ya oyuncudur
çok şey kaybetmemiştir o sahneyi görmeyenler
ve onlar
hayatın dışında kalmış sessiz bir konvoydur
mutluluk
hayatın bittiği satıra konmuş küçük bir dipnottur
oysaki o küçücük şey

olmadığında bir insanın hayatında
yüreğinde derin bir boşluktur
şimdi gerine dönüp bak güz perisi
ve başını kaldır
ayaktayım ve seni dinliyorum
bunları söyleyen kişi sadece bir adamdır ve gönlün o adam için kutsaldır
sevgisizlik orta oyunun en üzücü argümanıyken
bu oyunu enn uzaktan izleyen herhangi bir seyirci bile
biliyordur yüreği mutluluk fişekleriyle karanlığın üzerine koşmuşsa
ve aydınlatmışsa geceyi
güneş sadece seher söktüğünde doğmaz
ve sadece
ay batımında uyumaz
güneş bir çok rivayete göre
geceleri batmaz bazı şehirlerde
sevgisi büyük olan coğrafyalar
yenilmez savaşçılar yetiştirir sevgi güneşinin kıyısında
mutlu ol sen
ben buradayım
ve aklına geldğinde
her daim yanındayım