Değerli Adnan Ağabey;
Şiirinizi daha doğrusu şiirimizi çok büyük bir keyifle okudum. İnsan bir aynadır, karşısındakine nasıl bakarsa onda da onu görür. Biz sizinle tanışmaktan çok mutlu olduk. Asla unutamayacağımız birkaç saatlik görüşmemizde, sanki çok eskiden beri tanıdığım bir yakınım gibiydiniz. Samimiyetiniz, sıcaklığınız ve hoş muhabbetinizle gerçekten etkilendik. Fırsat buldukça Murat hocamla o güzel zamanları yadediyoruz. Allah kısmet ederse en yakın zamanda bir araya gelmek ve sohbetinizden, tecrübenizden istifade etmek istiyoruz.
Ağabey, özellikle de "kavun" muhabbetine çok gülmüştük bilirsin.. Kaleme aldığım şiiri kendi sesimle seslendirdim. İtiraf edeyim bu bir ilk. Yani ilk kez bir şiir seslendirdim. Hem de isteyerek..
Ankara'dan Alaca'ya dönünce arkadaşlara sizi anlata anlata bitiremedik.. Çok renkli bir kişiliğiniz var. Şiirleri içinizden geldiği gibi, hiç bir kurala bağlı kalmadan, fıtratınızın doğallığıyla yazıyorsunuz. Mizahi yönünüz çok kuvvetli. Hüzünlü bir şiirde, gözümüz tam yaşarmak üzereyken, mizahi bir yaklaşım buluyor ve gülmekle ağlamanın kardeşliğine şahit oluyoruz. Bu tam anlamıyla bir Allah vergisi. Yani her şairin ortaya koyabileceği bir kabiliyet değil bu.
24 Nisan'da Ankara'ya gidip gitmeme konusunda kararsız kalmıştım. Bir son dakika kararıyla Murat Canbolat'la yola çıktık. Şimdi düşünüyorum da, iyi ki gelmişiz Ankara'ya ve iyi ki Adnan Şahin'i tanımışım.
Söyleyecek o kadar çok şey var ki...
Allah şahittir ki, biz sizi çok sevdik ve çok seviyoruz. Zira kişi sevdiğiyle beraberdir...
Saygılarımla.