sizin bir annenin olmuştur mutlaka
üzdüğünüz ve kızdığınız
ve sonra yılda bir defa
mutluluk ustası gibi hatırladığınız...

kırtlama çay içmişsinizdir onunla
balkonda pişti oymanışsınızdır belki de.
ya da dışarıdaki mutfakta
balık kızartırken hatırlarsınız onu
bugün onun günü ya...

ya da sizi uyandırdığında
yanağınıza kondurduğu hayat öpücüğüdür resmi
okula yollarken ya da karşılarken okul dönüşü
gözyaşınızın gözlerindeki sevgi volkanını
püskürmesiyle anımsarsınız onu..

ya da bir kış günü bakkal yolunda
iki somun ekmekle aklınıza gelir
o gadreden kışın soğuklarında
çıra ile sobanın ateşine emeğin sabrını verirken
hatırlarsınız.

benim bir annem oldu
onun ilk gününü kutladığım zaman
ilk hediyem
verdiği on lirayla aldığım
parizyen bir çorap oldu...

sonra büyümeye başladım
artık keder ustasıydım
spiritüel yolculuklarda pilot
büyüdükçe uzağındaydım...

her anneler gününde
elim telefona giderdi,uyarılırdım bir yerlerden
tuşlardım numaraları,
’’bugün anneler günü’’ demekti selamın öteki adı
ve kapanırdı telefonlar
sözlerin ışıkları söndüğünde.

bugün daha bir keder ustasıyım
rapsodisi var siyahlarımın
onu bin bir türlü anımsarım
cennetin kraliçesi en çok...

belleğim onunla dolu
her günüm ona dua etmekle başlar
yüreğiyle önüme döşediği yolu
hüzünlerimi saklar...

yılın bütün günleri onundu
elim telefona varmadı bugün
sizin de anneniz ölmüştür mutlaka
yokluğu bugün çok ağır dokundu.