Bir garibanın öyküsünü,
Elindeki boş şişeler anlatır,
Yoktur ki, anası, babası, kimsesi,
Derdini dökemeyişi, ağlatır.

Bir sefilin romanını,
Sersefilliği anlatır,
Yoktur ki yeri, yurdu,
Sürünüşü anlatır.

Bir derbederin anısını,
Üstü, başı, perişanlığı anlatır.
Yoktur ki potini, paltosu,
Parklarda yalnız yatışı anlatır.

Bir çilekeşin hikayesini,
Derdi, tasası, üzüntüsü anlatır,
Yoktur ki, sevdikleri yanında,
Akıttığı ılık gözyaşları anlatır.

Bir fakirin son şiirini,
Mecalsiz yürüyüşü anlatır,
Yoktur ki bir somun ekmeği,
Kaleminden dökülenler ağlatır.

AMA;
Şair bu; karnı olsa da aç yine yazar.
Çünkü; gönül ve ruh zenginidir.
Yaşlanan da hisleri değildir ki; bedeni?
O da şaire kaç yazar....

Yazan iyi yazmasa da kaderini,
Kalemi yazar hayalinin en güzelini.
Sanmayın kıyı köşelerdedir,
Gönlünün köşkündedir o,
Her daim yılmadan yazar.

Aysel AKSÜMER