![]() ÜŞÜYORUM
Bil ki üşüyorum yokluğunda
Bil ki üşüyorum sensizliğimde Yüreğim bir buz denizi gibi Akıp akıp donuyor kederimle Kaderime ağlayan gözyaşlarımla Alıp götürüyor beni bende. Odam bomboş sensizlikte Sanki sessiz oyun oynar gibi Gözlerim dalıp dalıp gidiyor Kirpiklerim,her zamankinden de ağır Gözyaşlarımla karışıp titriyor adeta Üşütüyor yanaklarımdan aşağıya inerken Gamzelerimde birikiyor küçük gölet gibi Buz gibi dokunuyor dudaklarıma Üşüyorum her gün yokluğunda Gelmeyeceğini bile bile bakınıyorum Sonsuzluğa gözlerim dalar gibi Artık çok geç biliyorum gelmeyeceğini Beni bir daha böylesine sevmeyeceğini Bile bile bakınıyorum kendimce etrafıma Rüyalarıma dokunuyorsun sessizce Hayal gibi oluveriyorsun ellerin elimde Bir buse kondurmak istesem de gamzelerine Bir boşluğa itiyorsun biranda ellerinle. Hiç mi sevmedim zannettin seni Yabana atmak gelmiyor İnsafsız sözlerini Sevmemiş sanıyorsan vur yerden yere beni Yeter ki yokluğunu tattırma bana Çünkü ben seni hala çok seviyorum Çünkü ben sensizlikte çok üşüyorum… İSMET ÖZTÜRK |
Ben sensiz bu hayatta
Tek başına çaresiz
Kalınca bir başına
Ellerim buz kesiyor
Yüreğim sensizlikte titriyor
Siniyorum bir köşeye
Ürkek kimsesizler gibi
güzel şiirdi kutlarım sizi
kaleminiz çıkan duygular hiç tükenmesin
saygılarımla
kader oyuncusu