Sende git sende unut
Şu perişan kalbimde neden soluyor tüm umut
Ruhumun sızısını sen hiç duyma ve artık ağlatma haydi unut
Ne sevginle korkut ve ne de aşkınla şaşkınlığıma somurt haydi gel yahut

Mekânsızım sızımla
Gecelerin ıssız kollarında prangalar ruhumda
Solgun nefesim ne kadar bizar umut korkuluklarında sokakta
Düştüğüm bu hali asla unutma ve bir ibreti âlem için anılarından çıkartma

Artık ne söylesem boş
Haydi gel sancılar girdabındayım nazar için koş
Bak heveslerim sarhoş ufuklarım nahoş yaşamak buysa loş
Kalbim sanki avare aklım kimlere havale ruhum ise seyyare halinde coş

Bak ne haldeyim acıma
Terki mekân edersem de kimseleri hiç suçlama
Lakin meramımı bir an olsun anla ve ön yargılarında boğulma
Evet bu halinle çıkma karşıma aşk bir hülyadır diye hayıflanma onu yaşa

Ne kadar umudum varsa
Şayet sanat hakka kul olabilmek için vuslatsa
Sen asla hissiyatınla yakarma öncelikle aşka kalpten baksana
Muhabbet ve merhamet insan içindir unutma şehvet hiddet hayvani anla

Seni ne vakitte ansam
Ve hatta anılarla mütemadi yende yaşasam
Sakın şaşırma sevda ancak hal ikliminde sürurdur yabana atma
Bir nisa olarak yeise kapılma hissiyatına asla sarılma idrakinle aşkı yaşa

Kim çıkarsa çıksın karşına
Her hangi bir korkuya abanma öncelikle anla
Ziyadesiyle zanlara uzanma aklını yokla tahkiki unutma sorgula
Nihayetinde bir insan olduğunu unutma şayet bahtında kaza varsa kaçma

Sen zarifliğinle suhuletsin
Sanki bizatihi taltif edilen hazlardan bir demsin
İllaki ruhumda eşitsin gücümde nispetsin sen nefesinle şevksin
Aşk letafetinde izzetsin kul olabilmem de eşiksin sen işvenle kalbimdesin

Ah gönlüm yine durmazsın
Sanki resmettiğin denizler ikliminden dalgasın
Niye sabrı yudumlamazsın kanaati kuşanmazsın aşkla farklısın
Sen ziyadesiyle meşki anlatan su misalisin nereye baksan rabbini anarsın

Nihayetinde aşkı zamansın
Müddeti nefeste merakı melalsin sen bir hazzın
Ne aşka kanarsın ve ne de hali ondan yoksun bırakırsın nazsın
Gönüller kuşağında fevkalade bahtsın sancılarla hicranı hakkıyla anlatırsın


Mustafa CİLASUN