Hasan,
Bu gün yine yaralarım sızılar
Gözümden yaşlarım dökülür gider.
Bilsen gönlüm seni nasıl arzular
Yüreğim içimden sökülür gider.

Ertuğrul,
Kar tanelerine bakar izlerim
Yalnızlık zor geldi dostu özlerim
Yollara umutla bakar gözlerim
Yaşlar yanağımdan dökülür gider.

Hasan,
O günleri sayar sayar ağlarım
Seller sular gibi akar çağlarım
Şu gönlümü aşk od’una dağlarım
Ciğerime mızrak çakılır gider.

Ertuğrul,
O güzel günler yine olur mu?
Çağlayan sular sakin durur mu?
Gönül aşktan mahrum kalırmı?
Bir sevda uğruna yakılır gider.

Hasan,
Göklere sevdalar ağmazki artık
Nisan yağmurları yağmazki artık
İçim içime sığmazki artık
Canım bir acayip sıkılır gider.

Ertuğrul,
Ararım bulamam eski sevdayı
Yağmur da ister güneşi ayı
Neyleyim artık bu fani dünyayı
Sayılı günlere bakılır gider.

Hasan,
Bir şey istemiyor insanın canı
Karanlıklar sarmış artık her yanı
Yemek yediğimiz masalar hani
Lokma boğazıma takılır gider.

Ertuğrul,
Canın istemedikleri görünür hakir
Karanlık girdabında etmezsin zikir
Karnı aç dururken sayısız fakir
Yemekler çöplere dökülür gider.

Hasan,
Bir ışık kalmadı gözüm de artık
Mutluluk ne arar yüzümde artık
Dermanım tükendi dizimde artık
Sessiz bir köşede yıkılır gider.

Ertuğrul,
Yalnızlık derdinden nasip alırda
Ölüm bir kurtuluş çare olurda
Bir köşede sessiz yığılır kalırda
Sonu boş dünyadan çekilir gider.

Suskunyolcu