Yıllar öncesi yaşanmış ve mazide kalmış bir aşkın,
İzleri hâlâ dip diri durmak da hatıralar da.
Bir zamanlar mutlu iki kalbîn şahidi olan hatıralar,
Şimdi ise, yalnız kalmış bir sevgiliye, dert ortağı olmaktalar.
Hangisine baksam, o güzel günlerin bir an/ı canlanmakta hafızamda
Ve de şimdi çok uzaklarda olan sevgilinin hayali,
Tüm güzelliği ile karşımda durmakta.
Ağaçlar arasından sıyrılıp esen rüzgâr,
Sanki zamanı aşıp, o sevgilinin sesini kulağıma fısıldamak da.
Zaman geçtikten sonra anlaşılan hatanın, faydası yok ki insana…
Bir gurur yüzünden, nasıl olsa unuturum diyerek, sevdiğinden ayrılmak,
Sonra, hiç ummadığın bir anda o günlerin anısını taşıyan bir hatıra karşısında,
Saatlerce, hiç kıpırdamadan seyredip, gözyaşları dökmek,
Neye yarar ki…
Geçip gittikten sonra zaman,
Mümkün değil ki geçen zamanı tekrar yaşamak
Ve bir daha böylesine büyük bir acıyı tatmamak için,
Aynı hatayı yapmamak…

10.09.1974
Erman Ulusoy
Lüleburgaz