Doğumu rastgele,
Sayılmamış dokuz ayı doğmuş vakti gelince.
Düzülmemiş beşiği, kundağı,
Doğmuş ya bir tarlada,
Yada bir kürüz kenarında.
Kesmişler göbeğini ya bir taş ya bir çakı.
Göbek adı Ayşe.
Yanlız bir kadın.
Olmadı oyuncağı kum, toprak ne güne,
Top diye vurdu, hayvan tezeğine,
Kimi zaman hayvan güttü sessizce,
Bazen ana oldu kardeşlerine.
Olmadı yeni bir giysisi,
Ablasınınki ne güne.
Hayali okumak, öğretmen olmak,
Ama hayır kız kısmı okur mu?
Köylük yerde ne gerek,
Fazladan çalışacak adam gerek.
Hem kocaya vermek varken.
Bir de başlık parası,
Yalnız bir kadın.
Olmadı genç kız,
Çocukken everdiler.
İyi de yere verdiler adam zengin.
Olsun ne çıkar biraz yaşlı.
İki de karısı var ama bakar,
Hemde çok başlık verdi çok.
Kaçarmıydı böyle kısmet?
Talih kuşu kondu kafasına.
Kime nasip olur zengin karısı olmak,
Çok da şanslıymış Ayşe kız.
Yalnız bir kadın.
Zavallı minik kadın. Sordular mı?
Sordular mı gönüldeki yiğidi?
Bildiler mi düşüncelerini?
Seven bir kadın olduğunu?
Sevdiğin sevildiğini.
Yalnız bir kadın.
Görevin belli iyi bir eş olmak.
Doğur vakit gelince.
Yeri önemli değil
Sorarlarsa konuş ama sessiz.
Başaklara dök, derdini duymasınlar.
Yalnızlığına kuzular kuşlar ağlasın.
Yalnız bir kadın.
Doğdu yalnız, büyüdü yalnız,
Ağladı yalnız, güldü yalnız,
Öldü yalnız...


Müzeyyen Sarıözkan