Eskiden söz vardı
Şimdi görüntü.
Şiir ne var, ne yok artık;
Yazık.
Dilimiz görüntü üstüne
Yazılan sözden ibaret.

Tartışılmaz bir yokluk içinde şair
Ya da edebiyat dediğimiz büyük cemiyet.
Reytingleri öyle düşük ki;
Kendi küçük çevrelerinde
En yüksek mevkiideler.

Hani derler ya körler sağırlar
Bu söz bunlar için söylenmiş.
Kendi sadeliklerini süslü laflarla kapatırlar;
Biraz cila biraz pasta,
Bu kaportayı kurtarır ya
Mutlak bir alıcı çıkar buna da.

Yok artık ne önemi var
Şairlik içli olur,
Mazlum edebiyatı yapsa da
Asıl yüksek topuklu sosyetik
Mecralara akmaktır asıl iş.
Kimse o alt tabakalara bakmaz
Onlar dediğim gibi alt kattalar
Yüzeyseldir duyguları olsa da olur olmasa da.
Sanatı alayan küçük nezih grup biziz,
Gerisi angarya.

Opera, dinler
Tiyatroya gideriz
Az özdür sanatımız.
Saatlerce ekranlarda izlenen
Bayağı dizilerde iki satır şiir olsa
Tiksinir güzel lafları yakıştıramayız bu kutuya.
Dahası edebiyat öyle olmaz
Herkes anlamaz der
Geçeriz bir fasılda.

Hep deriz ya biz aydınlar
Bu halk cahil, onları çıkarmalıyız buraya
Be hey gafil asıl sensin cahil oğlu cahil;
Ne götürürsün halk yanına
Üzüntüsünden, sevincinden bihabersin.
Anlamamışsın ki anlatasın.
Susarsa milletin şairleri
Görünmezse güzel söz ortalıkta
Meydanda görünen birçok
Müsvedde şair olur.

(Ocak 2010)