Söz vermiştim anneme:
Asla yabancılardan
Almayacaktım hiçbir şey.
Şimdi avucundaki yüreği,
Bana uzatıyor bir can.
Annem, görüyor musun
Alabilir miyim bu sevgiyi?
Sever mi ki sence beni
Senin sevdiğin gibi?
Korur mu ki o da sence
Dağdan taştan beni
Ve kara kızının yüreğini
Sarar mı ki sen gibi?
Yamalarımı söküp de
İpeklere sarar da
Basar mı ki bağrına
Aslan babam gibi?


Yarım kalmasın annem
Ne şiirim ne sevdam…
Bekliyorum cevabı
-Sor babama- tez elden.

Saygıdeğer hocam sevgili hemşehrim yine Annenize olan özleminiz haklısınız kolay değil artık tüm anılar onunla devam edecek her köşede onun izleini göreceksiniz.Belki komşunuzun seslenişinde benim annemde böyle derdi diyeceksiniz.Ne bileyim anlar onunla yaşayacaktır.Ama kimse onun kadar sevmeyecektir buda doğru.Ünlü şair besteci Halit Çelikkayada bir eserinde öyle dmiyor mu" Eller kadir kıymet bilmiyor annem,senin kadar kimse svemiyor annem" Kibariye ile ünlenen bu şarkı gerçekten fazla söze hacet bırakmıyor.çok güzel yüreğinizin yansımasıydı en kalbi saygılarımla.