KISKANIRIM SENİ BEN…

Ne olursun sevgilim, sehven dahî olur ya
Gözlerinin içine, başka kimse girmesin.
Ne diyeyim sultanım, buna gücün yetmezse
Kapat da gözlerini, başka kimse görmesin.

Henüz elim değmedi, o güzelim eline
Nasıl dayanayım ben, o nâzenin diline
Hâleleşip dökülen, zülfünün her teline
O kumral saçlarına, ağyâr elin sürmesin.

En zor olan şey nedir, yârinden kalmak ayrı
Farkında mısın a dost, aşkından oldum sayrı?
Âh benim kahve gözlüm, ne olur bundan gayrı!
O incecik belini, başka kimse sarmasın.

Saklar mısın sen beni, elbisenin yenine?
Kurban olam ben senin, tenindeki benine
Senden izin almadan, girerek gülşenine
O gonca güllerini, sakın kimse dermesin.

Âşıkların sevdâsı, hiç bağlamaz ki eli
Ruh hâlini bilmeyen, sanır âşıklar deli
Onu vuran, deviren, vuslatsız aşkın seli
Aşk nedir bilmeyenler, n’olur bizi yermesin…

06/12/’09
Hanifi KARA