Karanlıktan istifade edip,
Açık penceremden kaçak girebilirsin odama.
Biletsiz yolculuklara çıkabilirsin.
Geri dönüşü hiç düşünmeden,
Uzak şehirlere gelebilirsin benimle.



Küçük şeylerle yetinip,
Mesela bir elma şekerine,
Gözlerine sadece gülen bir çift göze,
Bir tatlı söze,
Dünyaları değişmeyebilirsin.



Serin bir yaz akşamı,
Sıcaklığını yıkıp omuzlarıma,
Gökyüzünden istediğin yıldızı seçip,
İşte bu benim yıldızım diyebilirsin.
Yaslandığın omuzum gibi,
Sahiplenebilirsin işte.



Basit de gelebilir bütün bunlar.
Yetinmez insan kimi zaman küçük şeylerle.
Büyük mutluluklar peşinde koşup.
Küçük beyinli, büyük insanlarda tanıyabilirsin.
Her üzenin arkasından el sallamayı öğretir hayat.
Her ıslatan yağmur olmaz, kimi zaman.



Yıllar sonra vakitli vakitsiz çalabilirsin kapımı.
Söyleyecek sözün yoktur.
Bir cümle bile kuramazsın bizimle.
Usulca dokunup yüzüme, saclarıma,
Parmakların dolaşır yavaş ve ürkek vücudumda.
Dudaklarımın tuzlu tadına varabilirsin.


İş işten geçmiştir çoktan.
Ve yıllar sonra sadece bedenimle sevişebilirsin.
Ama ruhumla asla...


Ferhat Tokmak

02.09.2009