hakikatli vefalı adamca okkalı laf eden profesörü
taşıyamaz bu ülkenin düşürülmüş hiç bir kampüsü
sokaklar aşdi gar metruklar saklar yada istanbul
bu ülkeye sevdalılar delirir ihanet her mevkide pitbul

seven emeğiyle geçinen gerçek yoldan giden iyileri
ezer kahpelerin düzeni eğer büker düşürür gitbul
ülkemin pırıl pırıl insanları yamyama dönüşür orda
ben diyeyim kahpe bizans sen diyesin istanbul

namazından gafil bir erdem kalpazanı deyyus
her türlü güce cüce yetim garip öksüze şahan
güzel kokan avuca sığmaz bebeler sokakta gitbul
ya tinere yenilir ya soğuğa yıkılasın emi istanbul

körler için hiçbir güzellik kalmadı benim yurdumda
insanlık leş kokar betonlara sıkışmış kulelerde gitbul
gülleri farketmek ne mümkün yapay ve kokusuz
bir sokak gülü kokar rasulumun tenini korkusuz

sen ne gün gül kokacaksın vakit dardır istanbul
ya sen sevgimle demlenen güzel insan kadınım
istanbulun göbeğiyle bağlanmış bahtın sanırım
sevgiyi insilünsüz alamaz olmuş kirli gönüller gitbul