Yaradan sevgisini, yüreğinde taşıyan
Tüm gönül vermişlere, mabetiyle aşiyan
Sensin ey Hakkın kulu, Hak aşığı Mevlana
Asırlardan beridir, kudretiyle yaşayan.

Elleri sema edip, elemleri dindirdin,
İçindeki şeytani, ahvalleri sindirdin,
Hak eliyle ehlince, Hak aşığı Mevlana
Hidayetinle akla, ilmigahı bindirdin.

Ney’in üflendiği an, kollarını açardın
Dünyadan kopup o an, sahibine kaçardın
Tasavvuf ilminde sen, Hak aşığı Mevlana
Münacatınla arşa, pervaz olup uçardın

Birlik anlayışını, teşvikinle sağladın
İleri bir imanla, insanlığı bağladın
O derin ilhamınla, Hak aşığı Mevlana
Mesnevi dergahında, her gönülde çağladın.

Horasandan Tebriz’i, kulak verdi feryada
İkiniz bir gitmişti, o sır dolu deryada
Dostluğuda öğrettin, Hak aşığı Mevlana
Yaşamın zevk olduğu, bu yalancı furyada.

Ne olursan ol diyen, engin bir hoşgörüyle,
İnsanlık alemine, örnek olan yönüyle
İçimizden birisin, Hak aşığı Mevlana
Konyadan sesleniyor, Türbesinde haliyle
Ufuklarda dönüyor, semazen ilahiyle
Eşitlik dağıtıyor, alıp verne eliyle.

Nevzat TAŞKIRAN
23-05-2007