Şu an seni düşünüyorum.
Hislerimin en berraklaştığı bu dakikalarda,
Sen,yine yoksun yanımda...

Ne yapmalılar seni bilmiyorum.
Denizemi atmalı,kalbimemi salmalı,bilemiyorum...
Sadece seni özlüyorum,sen bunu bilmiyorsun.
Anlayamayacaksın belki ama,ben seni hep seveceğim.

Kahretsin diyorum kendi kendime.
Nedenini bile bilmediğim bir sekilde benden uzaklaşıyor.
Neden soruyorum,cevap yok.
Sadece...Tabi sende yoksun.

Gözlerim kamaşıyor artık.
Sensizliği de istemiyorum,senle olmayı da.
Yazdığım bu yazı gibi,
Dümdüz olacak belki hayatım.
Ama şunu bilmelisin ki...
......
Evet,tıkandım artık,konuşamıyorum.
Güldüğüme bakma sen,
Aslında ben hep ağlıyorum.
Kelimeler kelimeleri kovaladı durdu.
Ama sen hala yoksun yaşamımda.

Biliyor musun?İşin doğrusu,
Bende seni istemiyorum artık.
Canın cehenneme diyorum.
.....
Yok işte gördün mü?
Kelimeler harfler kadar indi zihnimde.
Sende yokmuşsun gibi artık...

Bakıyorum da,ne zamansız yaşamışız biz ayrılığı.
Çok daha erken olmalıymış.
Şimdi sen de,ben de çok özgürüz.
Hiç olmadığımız kadar düşlerimize sahibiz artık.

Sen beni,bense kelimeleri yaşatamıyorum.
Biliyor musun?Ben ne yaptığımı bilmiyorum.
Belkide ucu bucağı olmayan yerlere gitmek istiyorum.
Kaybolmak istiyorum...

Ben birşeyler düşlüyorum.
Kızma ama yine seni...

Ne kadar gaddarmışsın,ne kadar hain.
Evet...Şair ne diyordu?
Ben seni mi sevmiştim.
Ben seni mi sevmiştim...
Nuray Dülgar