ALDANIYORSUN




Aldanıyorsun biçare nefsim
Aç gözünü artık, halamı hayallerdesin
İyi bak nerdesin, ne haldesin
Aradığın burda değil, sen nesin ?



Varlığımız bir gün gelip yok olacak
Emanet sahibi ver diye, kapı çalacak
O zaman mal, mülk, evlat, uşak
Servet, canan, bu fanide kalacak



Yıllarımı yitirdim sevgiyi arıyorum
Bir hiç uğruna hayallere dalıyorum
Aynalara bakıp yine aldanıyorum
Affet beni Allah’ım, sana yalvarıyorum

MERHABA EFENDİM GÜZEL BİR ŞİİR
OKUDUM KUTLUYORUM ŞİİR YAZAN YÜREGİ HOŞÇAKALIN

Gözyaşlarım aydınlatıyor şehrimin karanlık sokaklarını. Ağır aksak yürüyorum hayatımın karelerinde.
Kimi zaman duz yollarda sebepsizce yıkıldım kimi zaman yıkılanları topladım yalnızlığı yavan dudaklarımla emerken.
Hep gölgelerde yalnız başıma güneşin doguşunu seyrettim. Bir yudum sevgiye tutunup kirlenmemiş umutlarımı düşledim.
Sevdanın kollarında bir dirhem umut aradım durdum.
Kuş tüyü yastıklarda delice yaşamak degildi benimkisi. sadece yüreğimden akan kanlı gözyaşlarımı yüregiyle silecek bir sevda.

Çok muydu bu istediklerim onu da bilemiyorum.
Yorgun savascı gibi acıyı emdim dudaklarımla. Herkesin gönül evinde bir acı yanıyordu biliyorum. Benim de yanıyordu.
Digerlerinden tek farkı; bedenimde acımasızca kendi yüreğimi yakıyordum...

Herkes kendisine umut yollarında sevda çicekleri ekerken ben yüregimi torpuluyordum yanık agıtlarda. Yalnızlıklarda kendimi öldürüp umutlara gebe kalıyordum her sabah. Şafak agarmadan bir bilinmezlige yürüyordum ayaklarımı su birikintilerine çarpa çarpa.
Tükettim umutlarımı yalnızlığın dar sokaklarında. Düştüm yaralandım yalıizlığa itildim. Ama her şeye inat umutsuzluga pes etmedim. Diz çökmedim karanlığın arsız bedenine.
Hayallerimde büyüttüm icimdeki çocugu.
Karanlıklar uüşüşse başıma gözlerimdeki aydınlıgı serdim duvarlara. Büyük mutlulukların peşinde degil; bir hayalin verdigi bir tutam sevgiyle yaşadım.
Süslü cümlelerin zengin satırlarında degil; fakir yüreğimin umut dolu hecelerinde sevdim hayatı.

ALDANIYORSUN




Aldanıyorsun biçare nefsim
Aç gözünü artık, halamı hayallerdesin
İyi bak nerdesin, ne haldesin
Aradığın burda değil, sen nesin ?



Varlığımız bir gün gelip yok olacak
Emanet sahibi ver diye, kapı çalacak
O zaman mal, mülk, evlat, uşak
Servet, canan, bu fanide kalacak



Yıllarımı yitirdim sevgiyi arıyorum
Bir hiç uğruna hayallere dalıyorum
Aynalara bakıp yine aldanıyorum
Affet beni Allah’ım, sana yalvarıyorum


Gönüllerde sevgiler ve muhabetler eksilmesin biz hep kaybedelim dost.Kaybedilen selam olursa,bulunacak olanda sevgi ve elam olacaktır