Beni sormanın hiçbir manâsı yok şimdi
Ne yalvarışların ne de özürlerin
Hiçbir şey ifade etmiyor artık
Dönüş yolumda kırılmış gururum unuttuğum yüzünün gölgesi var
Ve yaz belleğine
__Sen, benim için bittin.
Hatta bir hiç bile değilsin artık !
Sen ;
Sanma ki ayaklarımın üzerinde duramaz yıkılırım
Sanma ki bir rüzgâr eser savrulurum
Sanma ki zaman yorar yorulurum
Sanma ki ben sensiz yok olurum.
Şunu bil ki ;
Benim sonsuza yürüyecek kadar ayaklarım var
Sırrını sakladığım aynalar da gizli
Kocaman bir yüreğim var.
Konuşunca ortalığı kan gölüne çevirecek kadar
Uzun, ama suskun dillerim var.
Bileğim var kaç babayiğidin bükemediği.
Dolunca yazdığım,
Yazdıkça sustuğum, sustukça çoğaldığım
Kalemim var yüreğimi boşaltığım.
Şimdi bana eğreti ve şirret bakışlarla bakma öyle
Korkarım diye manâlı bakışlar atma
Çek bakışlarını kirletme yüzümü
Meğer sen ne kadar çirkin bir adammışsın böyle
Ne kadar da kirli.

Bak !

Şunu asla unutma.
Hiçbir şey artık eskisi gibi olmayacak !
Her zaman karşına bir duvar gibi çıkacağım
Bir kaşık suda fırtınalar koparıp
Önüne çıkan her set ben olacağım.
Akıtmayacağım seni zaman tünelinde özgürce.
Şimdi sakın sorma bana neden diye.
Şöyle bir arkana dön bak istersen
Hezeyanlar içerisinde ki geçmişine
Halâ hiç umrunda değil mi
Yakıp yıktığın yerler kan içerisinde.
Kim bilir belki şimdi kızarmıştır yüzün
Kim bilir belki de içini çoktan kaplamıştır hüzün
Kapkara bir gece çökmüştür bilirim yüreğine.
Ama yine
Özürler, pişmanlıklar içerisinde
Halâ, ben ben diye diye
Cehenneme gitmeye ne kadar hevesin varmış öyle
Hadi öyleyse
Canın cehenneme
Cehenneme kadar yolun var
Artık sana güle güle !...



Hande HAGHGOUİ

09.10.2009,cuma