Bir yarayı kanıyorum usulca ucundan…Yüzümde iflah etmez rengi kırmızının.Bir sevdayı tanımlıyorum ayartılmış sözcüklerin kıvamında koskoca bir eylülden özet olarak çıka çıka eylül dertleri çıkıyor.Bir aşka katılıyorum usulca ucundan.
Bulutları bir yorgan gibi örtüp asi düşlerime tırnak kemirip ışığın kıt sızdığı dip odalarda seni anımsıyorum.
Yüzümde iflah etmez rengi kırmızının.
Geniş zamanlar düşlemiştikdüşlerimzi yaşmak için.Ayrı sandallara binip ayrı ülkelere doğru kürek çektik;ayrı ülkelerayrı ülküler için.Ne çok da düşlemişşiz ki düşümüzden düş’tük.Yarım kaldık yağmalandıkyandıkça düş’tük.
Al yanaklarımız gül benizlerimiz yeşil ormanları, yeşil ırmakları ve yeşil çağlayanları andıran deli gözlerimiz erken vurdu tufan…Ve tûrab olmak ne acı…

Varlık ile yokluk arası bir yerdeyim sanki arasatta kaldım.Tükenmişliğimdir bunca yazılanlar.Sesim tüknemeye yakın duyan yok serzenişimi.
Yetiş ey yâr!Eriyen bedenimi eriyip yok olmaya yüz tutan benliğmi varlığınla canlandır varlığınla neşvü-nema bulsun yokluğum….

Ben çevreledim kendimi çetrefilli örtülerle.Suçlu benim bilirimben kendim kurdum darağacını kendim çektim ipimi kendim siyaha boyadım mavi renkli düşerimi…Düş’tüm… Öyle uzak geliyor ki yol boyu yürüdüğümüz kaldırım.Sıcağa inat serinliğinde dinginleştiğim zamanlar.Ne çabuk terk etmiş beni de yanıp küllerimi bile bulamaz olmuşum…
Bilir misin ey yâr her derdi üstüme alırım amma ;
"bir tek sensizliği içim almıyor"

Şimdi soruyorum sana Acılarımı dikerken söyle?
Seni canima can olarak ekledim sen beni ekleyebildinmi.
Ben seni ôlûmû bile gôze alarak sevdim ya sen beni sevdinmi?
Ben senin ugruna herseyimi verdim ya sen verebildinmi?
Senin yoluna kurban ettim ben kendimi ya sen farkettinmi?
Bu kalpsizligini tasiyamaz oldum ben bittim artik.
Gônûl gûllerimi soldurdun tekrar canlandirabilirmisin.
Ama senden yinede vazgeçemiyorum.