Savruldum,
Deli rüzgarlarla beraber
Yıkıldım en acı depremlerde
Ne aşklar gördüm yaşanmış,
Ve daha bizim gibi neleri var
Yaşanacak.
Terk edip tüm sevdaları
Döndüm
Artık sadece sen varsın sevdiceğim
Ne olur al beni içeri
Gönlünün kapısına kadar geldim.

Ağladım,
Deli yağmurlar gibi yağdım,
Çiçek açmadı kalbimdeki yaralar.
Dayandım tüm işkencelere
Ve yalnızlıklara,
Boyun eğmedim.
Tek sendin hayat bağım,
Sevdiceğim.
Ne olur al beni içeri
Gönlünün kapısına kadar geldim.

Vuruldum,
En namert kurşunlarla,
Üstümden yılların yorgunluğu geçti.
Ve bütün aşkların,
Kabullenmek zordu biliyorum,
Dümensiz bir gemi gibi dalgalanmak,
Hoyrat sularda,
Affet affet ne olur
Sevdiceğim,
Ve beni al içeri,
Gönlünün kapısına kadar geldim.

Bitti bütün ağlamalar,
Geçti gönül depremleri.
Demir attım limanlarına sessiz,
Artık duruldum.
Gönül çelenim bir tanem,
Sevdiceğim,
Ne olur al beni içeri
Gönlünün kapısına kadar geldim.

Hüseyin AKOVALI(1997)