Sen kokan bir yolculuğa çıktım.
Aydınlanacaktı...
Karanlığa teslim olmuş yalnızlığım.
Hep göğsümün cenderesinde kurmuştum,
En yaşanılası sevinçleri...
Şimdi bir duanın tam orta yerinde açtım,
Hasret hasret tüten gözlerimi...

Sana geldim...
Ulaşılmaz bir aşkın ebedi yolcusuyken.
Döküldüm yoluna...
Yokluğunun yükünü taşıyamazken,
En asi,en bıçkın hallerimin kıyısında,
Sana biriktirdiklerimle...

Özlemin bütün yolları bize çıkıyordu.
En sevdalı haykırışlarımla gelmiştim sana.
Hasretinin üşüttüğü ellerimi,
Sevdanın sıcak elleriyle ovmanı bekledim.
Yüreğim gelgitli denizlerin mağduru olsa da,
Biriken sarılışlarım ikimize de yeterdi....

Aşk balını sürüp sevgi ekmeğine,
Çelişkili yüreğini sevdayla beslemek için,
Yudumladığım yokluğunu da alıp yanıma
Dayanılmaz bir hasretle gelmiştim sana...
Oysa sen
Gözlerini saklayan bir kıyı kentiydin hala...

Bir gülüşü ömre bedel yar.
Ey benim zifiri gecelerimi,
Varlığıyla umuda bulayan,
Sen ey koca yürekli adam...!
Yaşanacak günlerimizi,
Suskunluğun vadilerine bıraktın.
Şimdi toprağın yedi kat altına gömdüm,umutlarımı
Özlemlerimi içime attım.
Hayallerimi darağacına astım.
Çıra gibi yanan yüreğim,
Şimdi kara bir duman bulutu sırtında.

İçimdeki coşkuları attım geri hayal denizine.
Hayal ettiklerim başkaydı,
Mücadele beklemiştim oysa...
Nasıl bir cana hasretti yüreğim bilirmisin?
Nasıl koydu bu suskunluğun bilir misin?
Yelkensiz gemimi,
Yüreğinin kıyılarına ulaştırdım sanmıştım.
Oysa sen onu denizin ortasında yalnız bıraktın.
Yüreğimdeki kuşları uçurdum şimdi birer birer,
Hangi yöne gittiler bilmiyorum.

Gülyüzlüm...!
Ben yine de sana koşuyorum inadına,içimdeki hasretle
Özlüyorum be gülüm seni,
Manası olmasa bile senin gözünde...
Özlüyorum işte ey yar...
Sevemiyorum sadece....

GÜLTEN TELLİOĞLU