Üzülme güzelim, sende haklısın,
Kim nasıl sanırsa, doğrudur, oyum.
Bedeni olmayan, canda saklısın,
Ben gönül gemine, limanım, koyum.

Bizdeki onuru, gurur mu sandın?
Gönlüne sormadan, aklına kandın,
Kalbime aşikâr, göze nihandın,
Halil İbrahim’den, gelmedir soyum.

Beynin kasırgalı, aklın öfkeli,
Bilmiyorum sanma, akıllı deli,
Bir yanın eşkıya, bir yanın deli,
İçine arifim, dışına toyum.

Biz kardeş dedikse, namustur ardır,
Dosttur, arkadaştır, yarandır, yardır,
Bir tanecik mavi boncuğum vardır,
Bir seçim yaparsam sanadır oyum.

Bırak el âlemi, sokma araya,
Kendin ol, kendinle gel gir saraya,
Bir deva bulunca, müzmin yaraya,
Kalbi muhabbete olur mu? Doyum

Yerden yere vursan, bana sövsen de,
Balyozla vurarak örste dövsen de,
Yada abartarak, yersiz övsen de,
Değişir zannetme okkamla boyum.

Yaralı kimseyi, hor hakir görmez,
Kibir taşlarıyla, hiç duvar örmez,
Haddini bilirde, aşmayı bilmez,
Artımla eksimle işte ben buyum.

-------------------MUSTAFA YARALI