Günler su gibi akıp da gidiyor,
Göklerden yağmurlar yağıyor,
Şu saf beden yağmurla ıslanıyor,
Bazen de ıslanırken ürperiyor.

Arada soruyor kendi kendine,
Nedir bu hayat denen bilmece,
Çözüm yolları arıyor kendince,
Çıkmazlara sokuyor kendine..

Hayaller kuruyor gerçekleşmiyor,
Sevdalarına karşılık bulamıyor,
İçin, için ağlayarak ömrünü geçiriyor,
Doğacak yeni günde umutlar bekliyor..

Sorulan bilmeceye cevap aranıyor,
Oraya buraya her yere soruluyor,
Artık hiç çıkış yolları bulunamıyor,
Labirentler içinde kaybolunuyor..

Tam güzellikleri yakaladım diyor,
Ama sonu hiçbir zaman gelmiyor,
Battıkça için, için çıkılmaza batıyor,
Hayat yolunda çıkmazlarda kalıyor..

Yaş olgunlaştı yerine vardı,
Etrafıma yalnızlıklar sardı,
Dünyalarım artık karardı,
Öyle olsa da yaşadığım yaşamdı..

Olsun ne yapayım diyorum,
Hayatımı yaşamaya çalışıyorum,
Yeni günlere yollar alıyorum,
Yeni dostluklar için dualar ediyorum..