Gidiyorsun işte...
Ne gözyaşım dur diyebildi sana,
Ne seni söyleyen dudaklarım...
Gene yeniLdim şu ayrılığa,
Gene tükendim...
Gidişini en derinden hissetti gözlerim,
Gözlerin söküldü gözlerimden,
O söküğü dikemedim...

Gidiyorsun işte,
Dudaklarımda adın,
Keşke olmasa şu içerimde acısı hazanın,
Kal diyecek gücüm yok,
Ve kalamazsında biliyorum...
Sevgime ait bi sevgi yok bana dair yüreğinde,
Düşündükçe kahroluyorum..

Gidiyorsun işte,
Özlemin var olduğun yeri sızlatıyor,
Yokluğunu damlatıyor gözlerime,
Sensizliğe akıyor katreler ...
Engel olamıyorum...

Gidiyorsun işte,
Kal demek neyi geri getircek ki sanki?
Yitirilmiş ne varsa geçmiş zamana esir etmedik mi ki?
Bize söylenmedi mi aşk şarkıları,
Biz olmadık mı öznesi sevda kokan şiirLerin...
Şimdiyse biz yazıyoruz ayrılığı aşkın sayfasına,
YaŞanamamış ne varsa ,
Yaşandı demek,
Ya da yarım kalan şu masala,
Bir son yazabilmek için belki de ...
Kim biLİr...
Gidişinin götüreceği çok şey var,
Geride bırakacağıysa tek bi şey...

Kurumuş bir gül yaprağı düşün...
Ufalandı işte ayrılığın rüzgarıyla...
Yokluğunun ardında ,
Kocaman bi hiç bıraktın...
AnLasana...

Şimdi bu masaL son buluyor bu satırLa,
Ve uyuyor yüreğim sevdana...