NEHÂRIM

Aşk yaksa da fermansız, suyum sensin nehârım
Dil yığsa da mâtemler, toyum sensin nehârım

Kızgınca ateşler sağ, yürek yansın bitimsiz
Güllerle kuşansın can, çiyim sensin nehârım

Gönlün bağı, yığsın hep baharlar faslı sık sık
İçimde güneşler tütsün, neyim sensin nehârım

Kalbimde yaşatmıştım, güherden hoş çiçekler
Ver hâra çözüm sen, kördüğüm sensin nehârım

Pervâne döner şevkle, cisimsiz ten yakar hep
Leylâm yanıyorken, nur beyim sensin nehârım

(mef û lü / me fâ î lün / me fâ î lün / fe û lün )

Nehâr: Gündüz ( Burada zaman anlamında kullandım )

NİHÂLİM

Yanık bülbül tüterken hep, niçin gelmez nihâlim ?
Yaşım cevher saçarken hep, niçin dilmez nihâlim ?

Yürek sık sık perîşanken, zaman yığsın güneşler
Bağım çiyler dökerken hep, niçin gülmez nihâlim

Çağırdım şevkle hep neyler, döker hicran hicazlar
Sesim hasret yakarken hep, niçin bilmez nihâlim

Şehirler yığdı yalnızlık, deniz durgun bu akşam
Yürek bitkin, yüzüm yorgun, niçin delmez nihâlim

Çözüm kıl meşkle Pervânem, tutuşsun hep şafaklar
Sabah yangın, tenim solgun, niçin silmez nihâlim

(me fâ î lün / me fâ î lün / me fâ î lün /fe û lün )


Nihâl: Fidan, dal ( Şiirimde yeni yetişen nesil anlamında kullandım )

NEZÂREM

Sen nur kapılardan, hiç durmadan gir nezârem
Aşkınla açılsın hep, perdeler gör nezârem

Bağrında çiçek tütsün, meclisin meşk çağırsın
Kalbinde dilek bitsin, gözdeler ser nezârem

Bahçem neye dursun, hiç yağdırıp durmasın gam
Yaş dökme sözüm, sen hep nesrinim der nezârem

Göklerde yanık renkler tütmesin, zift tutuşsun
Yıldızları bul sen hep, sözleyip dur nezârem

Pervâne ağıtlar hiç yakma, dön şevkle artık
Nur zevkle ilham yığ, kor gazel dür nezârem

(mef û lü / me fâ î lün /fâ i lâ tün / fe û lün )

Nezâre: Bakış
Nesrin: Ağustos gülü