Ne sandın bu sevdayı, geçici bir heves mi?
Ya ne sandın can özüm bir de senden duyayım.
Yüreğimin feryadı yoksa cılız bir ses mi?
Yani şimdi ben seni, seni, yok mu sayayım?

İstersen Fizan’a git, ister görünme bin yıl.
İstersen usandım de, istersen çiz üstümü
Bu dava başka dava kavramalı her akıl.
Seni yorsa da bu yük bana vız gelir tümü.

Tek başıma kalsam da bu davada neferim,
Ben baş koydum bu yola sonsuza dek sürecek.
Tutmasa da dizlerim, kalmasa gözde ferim
Ben görmesem de olur, sonrakiler görecek.

Benim sevdam insana, seni verdi temsîlen
Söylerim defalarca yine bilsen ne çıkar
Hiç endişem olmadı, zaten biliyor bilen
Bu sevda büyüdükçe gücü dağları yıkar.

Sevgi, bilinen lehçe, sevgi, çetin yolumuz
Kol olur bel verirsen kolaylaşır bu dava.
Yürek denen fanusu büyütecek selimiz.
Yayılacak cihana dalga dalga bu hava.

Söz dönüp dolaşıyor aynı yere geliyor,
Esirgeme selamı, vız gelir zamana an
Selamsızlık yüzünden nice canlar soluyor
Bir sıcak merhabayla anlam kazanır zaman.

Ben senin selamını, insan yanını sevdim
Yoksa sevmeye değer dünya kadar canlı var.
Gülümseten yüzünü, gülen ânını sevdim
“Sevelim sevilelim” yolum buraya kadar.

Gel istersen can özüm bir sevip beş yanalım
Ardımızca yürüsün insanlar bölük bölük.
Yunus yollu davaya önce biz inanalım.
Gör nasıl azalacak akan kan oluk oluk

Daha nasıl diyeyim, ben seni sevdim insan .
Korkma sevmekten korkma, beni en yakının san.




Zübeyde GÖKBULUT
10 NİSAN 2009
Kırşehir