Güneşi yırtıyorum
Suskun beden saatlerinde
Karanlık dökülüyor omuzlarımdan
Gece örtünüyorum…

Toy bir kadın çığlığı
Unutulmuş maziden çıkıp geliyor

Aynadaki buğusuna yunduğum suyun seni yazıyorum
Göz ucuna emanet iki damla
Terk ediyor bendeki kıyametini…



Zaman vahşi yolculuğunda gittikçe ehlileşiyor
Bedevi yalnızlığında
Çölleşiyor içimdeki
Çılgın düşlere terk edilmiş mevsimler…



Güneşi yırtıyorum
Gölgelerin ağırlığınca uzuyor saatler
Akşamı işgal eden hüzün kapı önü nöbetlerinde,
insafsız…




Bir bir topluyorum mağrur cümlelerini
Birikiyorum…
Kendi sığınağımda siper yapıyorum yokluğuna
kurşun yağıyor içime…



Gözlerin sana kıyamıyorum diyor,alev rengine bürünürken akşam,
Uğurladığım benim düşlerim
Giden sen.
Kaldığım yere göçebe kuşların kanatlarını prangalıyorum
Aşk(hep) müebbet…