Kanayan yüreğimin altındaki saklı gözyaşlarımı,
Kimse görmesin, duymasın, bilmesin.
Anlatmamalıyım içimden geçen hislerimi,
Kağıdıma yazdığım kelimeleri, söylemediğim sözlerimi.


Baharın başlangıcında nokta koymalıyım
Nisan yağmurları gibi serinleten bir yağış bırakmalıyım son kez
Mevsimi biten hüzünlerim, mutluluğun ve sevincin başlangıcı olsun
Güneşin doğuşuyla erisin tüm ruhumun sancısı.


Ne kadar kırılsa da, incinse de bedenim
Artık acıyı hissetmiyorum, aydınlığın içinde,
Unutur geçmişte yaşananları, boşluklara kayar yalnızlığım,
Olgunlaşmamış düşüncelerimle, yeni yerler keşfetmeye.


Bir kırağı damlası gönüllerde tazeliğini bırakır
Umutlarıyla, gökyüzündeki bulutların arasında kaybolur
Güz mevsiminde tekrar gelmeyi bekler
Yine yas tutan duyguları, su damlacıklarıyla silmeye...


Arda KARANFİLOĞLU