Ey ömrüme ömür katan sevgili!
Nedir bu yokluğunun sebebi?
Gittiğin günden beri,
Sensizliğim hep yalnızlık ile geçti…
Sevseydin hiç gider miydin ki!
Benden vazgeçer miydin ki!
Yüreğin hep bende idi…
Nasıl kalpsiz yaşayabildin ki?
Onca zamandan beri,
Hala unutamadım seni…
Sayamadım sensiz günlerimi…
Ağlayışlarım biçareydi.
Gecelerim hep hayallerinle süslenirdi.
Gözlerimi her kapadığımda,
Yalnızlık sevinirdi…
Kader ağlarına sardı beni…
Bu diyarda tutunacak tek dalımda
Kırıldı gitti…
Son nefesimde bitti…
Hıçkırıklara boğulurdu sessizliğim.
Çıldırasıya öyle bağırırdı ki!
Yüreğimle o kadar çok savaştık ki!
Bazen bana karşı gelirdi,
Ama sonunu oda bilirdi.
Bazen deli gönlünü,
Gerçeklere siper ederdi.
Nafile olduğunu anlayınca,
Boyun eğerdi.
Şimdi buradan delicesine bağırsam,
Uzaklarda beni duyar mısın ki?
Oralarda beni düşünür özler misin ki?
Yok, gönlümün güzeli yok!
Biliyorum,
Belki şuan bensiz mutlusundur…
Belki güzel yaşıyorsundur bu yalan hayatı…
Unutmuşsundur birlikte geçirdiğimiz günleri…
Belki de hala etrafa yalan gülücükler saçıyorsundur,
Tıpkı yüzüme karşı gülümsediklerin gibi…
Bu cihanı seninleyken gerçek sanıyordum biliyor musun?
Ama sadece ön yüzünü görüyormuşum.
Şimdi bu sahte hayatın içini görüyorum.
Gömülmüşüm tarihe battıkça batıyorum.
Boş ver be günlüm!
Bu yürek hiç gülmedi ki!
Hiç gün yüzü görmedi ki!
Zamanları çilelerle geçti…
Dertler hep eritti…
Ey ayyüzlüm!
Senin yürekte bendeydi.
Gel alda,
Yüreğimle birlikte de,
Yaşasınlar bu yalan güzellikleri seninle…
Sakın isyan sanma,
Ben kendimden vazgeçmişim zaten…
Yüreğim mutlu olsun o yeter.
Neden yüreğinin bu kadar mutlu olmasını istiyorsun
Diye sorarsan,
Çünkü içinde hayallerimin meleğini yaşattım şimdiye kadar…
Ve hala kazılı orada, iz bırakılmışçasına…
Silmek istersen,
Boşuna çırpınırsın…
Çünkü kanla kazılı,
Derin yaralarla sınırlı…
Boş ver kalsın!
Hatıra kalır işte benden…
Seni bekliyorum!
Kendimi Azrail’e teslim ettim zaten!
Unutma ki!
Seni ölesiye sevdim…
Şimdi bunları söylemenin bir anlamı kalmadı,
Biliyorum…
Her şeyi geride bıraktık…
Şimdi bıraktım kendimi zamana…
Nereye sürüklerle sürüklesin...
Ben gidiyorum!
Yüreğimiz son gittiğin yerde.
Buraya bırakıyor,
Ve gidiyorum!
HOŞÇA KAL HAYAL GÖZLÜM…

RÜZGÂR