Beni sana sormuşlar, unutmuşsun adımı
Duymazlıktan gelmişsin figan-ı feryadımı
Yerle bir hayallerim, zehrettin muradımı
İçre sindiremedim ‘yok’ sayıp da gitmeni
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.

Görmezden gelme sakın vurgunum olursun yâr
Gönlüm cihana küskün yek nefes seni sayar
İnsan böyle sevene nasıl olur da kıyar
İnsafa gel zalim yâr esirgeme sevgini
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.

Zülüflerin pranga, yağlı urgan perçemin
Zindan voltalarında forsa sürgün her demin
Ne andlar vermiştin yâr buhar m’oldu sözlerin
Ben böyle tanımadım böyle sevmedim seni
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.

Bir koyu efkârdayım anlamadım nedendir
Sebebim; aklım alıp, beni mecnun edendir
Huzura ereceksen bin çile daha çektir
Alıştın ne de olsa yine vur hançerini
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.

Yalım atıp gittin ya hala duman tütüyor
Boz bulanık nazarım kör etmeye yetiyor
Yokluğun deli kıyım, canı son’a itiyor
Vuslat mazide gömü, hicrana çağrım yeni
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.

Sevme sakın bir daha aşkını bana salma
Sevdam yanıma kalsın, aman uzanıp alma
Kon çiçekten çiçeğe yanıbaşımda kalma
‘’Benim’’ sayarım sonra sakın verme elini
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.

Az çekmedi bu gönül yârim senin elinden
Gözyaşım ab-ı derya çavlan oldu selinden
Binbir sevda yeşerdi açtı en güzelinden
Gülistandan yer ayır bana der yüreğini
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.

Nerde istersen söyle gidip orda durayım
Sinendeki başımı kor taşlara vurayım
Artık gül beyaz değil kömürden de karayım
Bir ışık çak görürsün karamdan tanı beni
Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni.


15-3-09


Şiirime yorumuyla güç veren sevgili Sevinç İNAL’a sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

El açtım güldüm sana yürüdün kucağıma
Çiğ tanesi aşkınla kar düştü ocağıma
Bulutları dondurdun kar verdin sıcağıma
......Çevreyleme aç artık içindeki kalbini
......Sen açtın ya bilirsin yaramdan tanı beni..........(malcomx)