aklımın kuzey kutbusun uzak gecelerin karanlığında
çöl yangınında nil olup akmışım saklındaki vadiye
ellerindeki votka kadehinden vurgun yemişim
yükseltilerinde içim geçmiş gövdenin
kırmızı şaraba banıp sunmuşum kendimi sana

susamış gözlerin onuruna yükselen piramidin şah taşı
sar sana susamış bedevi bedenimi çöl rüzgarı nefesinle
büyülü ellerinde büyüsün seni arşa çıkaracak asa

ellerimin altında ıslandıkça bereketlenen
bahara durunca içimi kurutan nadaslanmış toprağın

ver kum kilidinin anahtarını hazine odana sok beni
seni düşleyen güzergahsız bir bulutum şimdi
sürüyorum yüzümü çöl yangını tenine
sür beni tepelerine evreni göreyim
göm yaşamı yaratan gizli gülüne
yağmur olup yağayım
göm beni sıcacık ıslak derinliğine

meteorlar düşsün gözlerime
nefesimde kaybetsin ritmini spontan armoni
çöksün yedi katlı bedenim yıkılayım üstüne
seviş benimle
aklınla
yüreğinle
teninle
seviş benimle.



Bilge SEL