Hani derdini anlatmak istersin’ya insanlara,
İki altın mızrakmış gibi fırlatırsın’ya göz bebeklerini,
Bende burdayım dersin’ya hani.
İşte o gün iç hesaplaşma vakti.

Buğulu gözlerle caddedesin,
Cadde’de anlamsız bir kalabalık
Geliyor üzerine,oluk oluk,akın akın yalnızlık.

Oturduğun banket’ten kalkarsın aniden,
Uzaklaşırsın,kaçarsın kalabalıklardan,
Haşim’in deyimiyle ’ekalim-i leyale’

Herşey çözülmüştür artık.
Hayalin sisli,bulanık ve bir o kadar’da sahici,
Dört duvar zindan’dır sana,
Kirişlerse nöbetçi...

Yorgun kalbin,yoklar aniden,
Bir parça koparya dilinden hemen,
Beklenen sevgili gelmiştir o an,
Ruh teslimdir ona artık,
Diz çökmüş olacak yalnızlık.

Bir anka kuşunun,çığlığıdır sensizlik,
Herşey açık, herkes düz mantık,
Külün’den yaratabilsen kendini,
Belki kaybolurdu,kahrolası yalnızlık...


........rumuz:Berduş...