Romantik şair der ki;
Şair hep bakar, gözleri dolar,dalar, ağlar
Gelene,gidene, geçene,dönene,unutulmuşluklara
Susar,içine atar,selâm yollar, el sallar
Şair hep bakar, göz kırpar, göz yumar...

Kibâr şair der ki;
Ben bir sevdaya yandım
Tutamadan ellerini, vuslatınla yıkandım
Her doğan güne umut besledim
Her gece yastığımda benimleydin...

Karamsar şair der ki;
Sevda ne Ferhat ne Şirin’e yâr olmuş
"Aşk geçici bir hafıza kaybıymış"
Benim şiirlerim zaten yaralı
Merhemi Adem’le, Havva’da saklı...

Mutlu şair der ki;
Seni her geçen gün daha çok seviyorum
Ellerine dokunamasam da, vuslat yasak olsa da
Mavi bir kelebek uçurdum karanlıklara
Aç avuçlarını bekle ay ışığında...

Kızgın şair der ki;
Seni yaktım kirpiklerimin ucunda
Bir memleket türküsü dudağımda
Kızgın demirlere döktüm im’lerini
Artık dönsende, dönmesen de
Çoktan öldün içimde...

İmge şair derki;
Örgütlenme yüreğimde boş yere
Şafak yolcusuyum, çöllerde bilge
Zemheride toprak kayması
Yağmurlarda camında titreyen damla
Kar’da, tipide rüzgâra kafan tutan bir yudum Tuna...



ayşe yayman