Takvimleri bir bir yakmıştım
Saatlerin kurgusunu da bozdum
Şimdi zamansızlık zamanındayım
Odamın duvarlarındaki gözlerin
Işık sızan perdede durur yırtıkları
Şimdi durdu sandığım zamanla
Salıncağı gözlerimin yalnızlığı
Sürüp giden takiptir ardı sıra ay’a
Ağaç yok odamda yaprak düşmez
Kar fırtınası dolanır kapım açık
Üşümüş yazdan kalma bir gün ki
Tende ıslak bir dokunuş öfke
Saç beyazında gizlenmiş sevda
Durup düşünsem çıldırırım kesin
Sanki zamanı yendim, beklemede
Neden ellerimde çiller böyle güler
Yüzümdeki çizgiler nereden gelir
Gözlerimin halelerinde dolanırken
Bu yorgun türküyü kim söylüyor
Saçlarım alından terk mi ediyor
Üzülüyorum sebepsiz ağlamalara
Durup dururken albümler gülüyor
Kızıyorum zamanın telaşlılığına
Dün durdurdum değilim zamanla
Koyun koyuna bir gece uyudum
Sabahın nazlı kızı güneşle kalkıp
Aynada zamanın hatırasına baktım
Dudakta yaramaz kız gülüşüm
Kaşımda kadınsı cilvelerim
Gözlerimde huysuz bakışlarım.....
Alnımdaki çizgilerin sarmaşığı
Çene altından sarkan menekşeler
Dünkü zamana yenik düşmüş aklar
Beyaz bir bakış denedim tende
Tenim nurlandı gözlerimin önünde
Kim nasıl bakarsa baksın aldırmam
Bak gördün mü dudağımdaki gülü
Gözlerden kopup gelen şımarıklığı
Kayalardan sert hayata inatçılığı
Olsun varsın yüzümdeki çizgiler
Varsın ellerimin teni büzüşsün
Parmak uçlarım hislerini yitirsin
Beni yürütmez olsun dizlerim
Ne çıkar sahil uzaksa gözlerimden
Dağların kar’ına erişememişse elim
Yollar daha bir uzun gelmişse bana
Şimdi zamanı durdurduğum vakit ya
Bırak başkaları yürüsün yolları
Oturup yazdığım şu satırlarda
Yine bulurum içimdeki yaramaz kızı
Yürüyen teni genç yaşlılara nispet

Şiirin Kızı - 23/12/2006